Relacyjne bazy danych - definicja

Bazy danych relacyjnych, to takie bazy, w których wiele tablic danych może ze sobą współpracować dzięki występującym między nimi powiązaniom programistycznym.

Bazy relacyjne posiadają własne wewnętrzne języki programowania (dodatkowe informacje na stronie: http://www.komputerswiat.pl/artykuly/redakcyjne/2011/08/jezyki-programowania.aspx), oparte przeważnie o SQL, przy pomocy którego działają danymi i dzięki któremu tworzone są zaawansowane funkcje obsługi danych.

• Z powodu nieokreśloność danego wiersza, jego odnalezienie umożliwia inaczej primary key zawarty w jednej z kolumn, która jest niepowtarzalna w kontekście całej tabeli.

• Wszystkie operacje w obrębie bazy realizowane są z zasadami algebry danych (więcej pod tym adresem: http://mst.mimuw.edu.pl/lecture.php?lecture=bad&part=Ch2), bez rozróżnienia położenia wiersza lub tabeli co oznacza, że kolejność wierszy nie odpowiada ani kolejności ich wprowadzania ani też magazynowania.

• Po umieszczeniu danych w bazie istnieje możliwość porównywania wartości z różnych kolumn z różnych tabel i scalanie wierszy o wartościach zgodnych co pozwala na tworzenie sieci powiązań między wartościami oraz wykonywanie stosunkowo skomplikowanych operacji w całej bazie danych.

• Wartości wszystkich danych utworzone są w oparciu o proste typy danych,

• Wszystkie dane w takiej bazie są przedstawione w formie dwuwymiarowych tabel matematycznych (inaczej. relacji). Każda tabela składa się z krotek czyli wierszy, których liczba jest większa od zera oraz atrybutów czyli kolumn. Każdemu wierszowi przyporządkowane są jednakowo ułożone kolumny, których zawartość dla każdego wiersza może być jednak różna.